Pudumai Adare

පුදුමයි ආදරේ පසුවයි තේරුණේ ඈතට යාවි ළංවෙන්න දීලා පාරාදීසයේ පෙනෙනා මානයේ හැර යනවාද මා අගුළු දාලා ඔබ ඉරා විසි කළා විශ්වාසේ පවා මා ඔබේ රංගනේ විඳිනවා විඳවලා ඔබ යන ගානේ පිළිගනු බෑනේ මේ ආවේ අවසන් වාරේ ආදරයේ හෝරාවේ අවසානේ මොහොතයි මේ දෑස ගැටෙන හැම අන්තේ අපේ මතක ගිනි ගත්තේ නෙතු වසා සදාකල් ඉන්න වේවිදෝ හීන තැනුවෙ ඔබ මත්තේ ඇයි සියල්ල අරගත්තේ එයින් ඔබට සැනසුම් ලැබුණාදෝ ඔබ ආලෝකෙ දී සෙවනැල්ලක් වගේ අඳුරේදි සැණින් නික්මෙනා ඔබ ඉරා විසිකළා.... මගේ හැඟුම් හඟවාලා පලක් නොමැත හඬවාලා තවත් ඔබව පතලා කුමටදෝ ඔබේ රහස් මා දන්නා මතකයේ නිදන් කෙරුවා මාත් සමග යාවී වැළලිලා ආදරයත් අපේ ඉටිපහනක් වගේ ඔබ දැල්වීලා මා දියවුණා ඔබ ඉරා විසිකළා....